Er zijn twee soorten Yucca linearifolia: een groene variant, die wijd verspreid is en in 1995 is beschreven, en een blauwe variant. Y.linearifolia vormt clusters van 3-5 kleinere stammen rond een hoofdstam en kan meer dan 200-250 cm hoog worden in zijn natuurlijke omgeving maar in cultuur hebben wij hoogten van 4 m kunnen bereiken. Deze plant kan temperaturen van -18°C hebben en heeft een aantal andere kwaliteiten die het tot een opvallende plant maken. Hij vormt meerdere stammen aan de basis die, wanneer afgesneden, tot nieuwe planten kunnen worden gekweekt. Als om wat voor reden dan ook de basis van de plant is verrot of gebroken, kan de stam worden afgezaagd. De afgezaagde stam kan dan opnieuw beworteld worden, zoals bij tropische Yucca's. De blauwe variant is een snelle groeier, de groene is wat trager. We hebben zelden een vertakte Y.linearifolia in de natuur gezien maar in cultuur gebeurt dat regelmatig na het bloeien. Tropical Centre heeft een aantal vertakte exemplaren in de collectie.

In cultuur verandert de groene variant meestal naar blauw-groen als gevolg van betere voeding en het ontbreken van regen en wind. De blauwige kleur wordt immers veroorzaakt door een dunne waslaag. Toch is hij niet de echte blauwe variant. De groene variant heeft namelijk kortere bladeren dan de echte blauwe en is een tragere groeier en zeker minder vorst resistent. Ook blijven de bladeren significant korter.

Ook interessant is het feit dat de groene variant eerder nieuwe scheuten ontwikkelt aan de wortels en daarmee sneller een groep vormt dan de blauwe vorm, dus zelfs wanneer de stammen niet langer zijn dan 1 m. kan de groene variant al nieuwe uitlopers vormen en als zodanig tot een prachtige ornamentele plant uitgroeien .

Feitelijk was de Yucca linearis al beschreven in 1905, als een variant van de Yucca rostrata Engelmann ex Trelease vanwege de vele overeenkomsten. Officiële documenten waarop ook bloemen en bladeren staan beschreven, gebruiken de naam linearis. In 1985 kreeg ook David J. Ferguson deze soort in handen via Hr.Klijn en ontdekte dat het de reeds beschreven Trelease was en niet een variant van de Y.rostrata en vond dan ook dat deze erkend zou moeten worden als een soort van Yucca linearis (Trelease) Ferguson, omdat het die naam al had sinds 1905. Maar voordat Ferguson uiteindelijk zijn verhaal kon publiceren in Cactus and Succulent Journal (U.S.), Vol. 68 in mei 1996, en de plant de naam Yucca linearis kon geven, kwam er een ander artikel uit in Brittonia , Vol 47, in dec. 1995, van K.H. Clary, waarin zij dezelfde plant beschreef en hem de naam Yucca linearifolia gaf. Mr. Klijn verkocht deze plant al onder de naam Y. linearis vanuit zijn kwekerij in Tucson en als zodanig verspreidde de handelsnaam zich voordat het artikel van Clary uitkwam. Maar de naam Yucca liniarifolia heeft voorkeur gehouden, dus gebruiken we deze naam nu ook.

Zoals alle yucca's houdt de plant van zon en een goed gedraineerde grond. In nattere klimaten is het verstandig de bloeistengel te verwijderen, na een aantal weken ,want de bloemen vallen in de kroon en gaan dan rotten. De yucca is het meest kwetsbaar na de bloei, omdat de bloemstaak een gat achterlaat, waarin regenwater blijft staan en dit tot rotting kan leiden. Wanneer er nog geen nieuwe groeispeer is ontwikkeld en de bloemstaak is weggerot, is het beter het gat dicht te maken met cement , voor de winter komt. De nieuwe groeispeer zal dit later opzij duwen.

In onze webshop hebben wij soms deze yucca te koop.

Beschrijving R. Smeets -Tropical Centre. Als u meer wil weten over yuccas en onze yucca achtergrond, kan dit via onze over ons pagina, onze foto-albums en onze nieuwsbrieven. Als u ons als uw bron vermeld, mag u onze teksten en foto's gebruiken.